• Stelios Kythreotis

Η αβεβαιότητα στο ζενίθ..

Οι δόσεις επανάρχισαν.

Τα ενοίκια τρέχουν.

Οι μισθοί πληρώνονται (ή πρέπει να πληρώνονται).

Οι σπουδές των παιδιών, σπουδές.

Η αβεβαιότητα στο ζενίθ. Το πότε θα ανοίξουμε ξανά, δεν το ξέρουμε.

Αυτά, για κάποιους όμως, όχι για όλους.

Και μια μαθηματική πράξη:

Αν έχεις εταιρεία, τότε έχεις ενοίκια, μισθοδοσία, λειτουργικά και δόσεις.

Ενοίκια, λειτουργικά, και δόσεις συνεχίζουν κανονικά.

Και η μισθοδοσία, όσοι δεν απόλυσαν, θα λάβουν 60% των μισθών του 40% των υπαλλήλων (αφαιρούμε τους "ακριβούς" διευθυντές που είναι προφανώς και ιδιοκτήτες για εταιρείες μέχρι 5-6 άτομα).

Στο σύνολο των μηνιαίων εξόδων μιας εταιρείας δηλαδή, θα λάβει το 5 - 15%, αν δεν βρεθεί και κανένα παραθυράκι (είχες πωλήσεις πέρσι την αντίστοιχη περίοδο) για να μην δικαιούσαι επίδομα.

Πολλαπλασιάστε το επί 9 μήνες και βάλε και υπολογίστε που βαδίζει μεγάλο μέρος του ιδιωτικού τομέα.

Χωρίς να υπονοώ ότι θα πρέπει να κόψουμε κάτι αυτή την περίοδο από τους δημόσιους υπαλλήλους, επανέρχονται στο προσκήνιο τα πιο κάτω:

- Οι διπλές συντάξεις όλων όσων λαμβάνουν. Απαράδεκτο.

- Το πλαφόν στους μισθούς του Δημοσίου για υψηλόμισθους που δεν ήρθε ποτέ, όπως άλλωστε και το θέμα των διπλών συντάξεων. Θα έπρεπε να είχαν γίνει από την αμέσως μετά το κούρεμα εποχή. Είναι απαράδεκτο οι ηλικιωμένοι του ιδιωτικού τομέα που εργάστηκαν 30+ χρόνια να λαμβάνουν 400--700 ευρώ τον μήνα και κάποιοι άλλοι που είχαν την τύχη να εργαστούν - και καλά έκαναν - στο Δημόσιο, να λαμβάνουν διπλάσια ή/και χιλιάδες ευρώ.

- Η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Σχεδόν όλοι κρίνονται άριστοι. Απαράδεκτο και λάθος, καταρχήν για τους πραγματικά άριστους που είναι πολλοί, αλλά και για όλους τους υπόλοιπους που δεν κοιμούνται το βράδυ αυτή την περίοδο όσο ικανοί κι αν είναι, γιατί δεν έχουν την σιγουριά του Δημοσίου. Γιατί το αναφέρω σήμερα; Μα επειδή σε τέτοιες περιόδους δύσκολες που μεγάλο μέρος του ιδιωτικού τομέα δεν έχει να περάσει τον μήνα, η λέξη "μονιμότητα" χτυπάει άσχημα επειδή καλύπτει τους λιγότερο ικανούς δημόιους υπαλλήλους - και όχι βέβαια τους ικανούς - οι οποίοι (όχι ικανοί) στον ιδιωτικό τομέα θα είχαν χάσει την δουλειά τους.

Καταλαβαίνουμε την δυσκολία της υγειονομικής κατάστασης.

Απλά για κάποια θέματα και τέτοιες μέρες, η αδικία βγαίνει στην επιφάνεια.



© 2020 by Stelios Kythreotis.