• Stelios Kythreotis

Παγκόσμια ημέρα του Μετανάστη...

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα του Μετανάστη, επανέρχομαι σε ένα θέμα που αφορά όλους μας. Η Κύπρος, είναι αυτή την στιγμή στην χειρότερη θέση (27η) από όλες τις χώρες της Ευρ. Ένωσης σε αριθμό αιτήσεων μεταναστών μιας και μάλιστα με μεγάλη διαφορά. Σήμερα, το 3,8% του πληθυσμού της χώρας είναι αιτητές ασύλου… όταν ο μέσος όρος της Ευρώπης είναι γύρω στο 1%.


34,000 αιτητές ασύλου έχει η Κύπρος!

Εκείνο που πρέπει να ξεκαθαρίσουμε όλοι μας είναι πως άλλο οι μετανάστες που έφυγαν πρόσφυγες ή κυνηγημένοι από την χώρα τους για ένα καλύτερο αύριο και άλλο οι παράνομοι μετανάστες. Θα πρέπει επίσης να είναι ξεκάθαρο ότι μια χώρα, ημικατεχόμενη όπως η δική μας, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα όρια της, κυρίως στο μεταναστευτικό και δυστυχώς, λόγω ανοχής και πολιτικής αντιπαράθεσης, τα έχει υπερβεί κατά πολύ. Χρειάζονται άμεσα μέτρα.


Η ισοπέδωση των νόμιμων μεταναστών και των παράνομων, είναι άδικη για τους νόμιμους κατοίκους της χώρας μας αλλά και τους νόμιμα ευρισκόμενους εδώ αιτητές ασύλου. Δεν έχουμε να κάνουμε με τα ανθρώπινα δικαιώματα μόνο των μεταναστών, αλλά με τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων μας. Και κυρίως των νόμιμων μεταναστών οι οποίοι αυτή την στιγμή εξισώνονται και δεν τυγχάνουν της σωστής φροντίδας λόγω της πίεσης σαν αποτέλεσμα του ψηλού αριθμού των παράνομων μεταναστών και της υπερπληρότητας των σημείων συγκέντρωσης τους.


Ακόμη και όσοι δεν θέλουν να κατανοήσουν το πρόβλημα των υπεράριθμων μεταναστών στην χώρα μας, αντιλαμβάνονται ωστόσο ότι θα πρέπει να τεθεί ένα τέρμα στα πιο κάτω:

  • Εικονικοί γάμοι

Όπου μόλις σε τρία χρόνια (2017 – 2019) είχαμε σχεδόν 4,000 εικονικούς γάμους. Με την βοήθεια τοπικών μεσαζόντων, μιζαδόρων, δικηγόρων και ίσως και ατόμων που εργάζονται σε Δημαρχεία. Μπορείτε να κάνετε τα μαθηματικά της παραοικονομίας στην όλη διαδικασία.

  • Εικονικοί φοιτητές

Είναι άκρως προκλητικό να αποδέχεται το σύστημα μας εγγραφή σε κολλέγια και αφού φοιτήσουν ένα μικρό διάστημα (χωρίς καν να γνωρίζουν την γλώσσα), να αιτούνται πολιτικού ασύλου ή ακόμη χειρότερα, να τελούν εικονικό γάμο, ή και τα δύο. Άλλοι 3,200 «φοιτητές» αιτήθηκαν άσυλο την τριετία 2017 – 2019.


  • Διέλευση από τα κατεχόμενα

Τρεις στους τέσσερις αιτητές ασύλου εισέρχονται παράνομα από τα κατεχόμενα. Κάποιοι, είναι και «απεσταλμένοι» του τούρκου εισβολέα. Κάθε μέτρο για επιτήρηση ολόκληρης της γραμμής αντιπαράταξης με τα κατεχόμενα θα πρέπει να είναι προτεραιότητα.



  • Γκετοποίηση κέντρων πόλεων

Θα μιλήσω για την πόλη μου, την Λευκωσία. Δεν είναι μόνο το αίσθημα ανασφάλειας που νιώθει κάποιος περπατώντας στο παλιό κέντρο της Λευκωσίας. Είναι και η αίσθηση ότι δεν είσαι ευπρόσδεκτος εκεί. Με μαθηματική ακρίβεια, το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας οδεύει σε γκετοποίηση, με ότι αυτό φέρνει μαζί του. Δεν ανακαλύψαμε εμείς αυτές τις θεωρίες, αυτό ισχύει όπου δεν υπάρχει έλεγχος της τοπικής νόμιμης εξουσίας και αφήνονται τα πράγματα να εκτραπούν.


Και αν κάποιοι θέλουν θα μιλήσουν για ανθρώπινα δικαιώματα, τότε μια βόλτα στα διαμερίσματα που παράνομα ζουν υπεράριθμοι μετανάστες σε άθλιες συνθήκες (κυρίως τώρα με την πανδημία) θα τους κάνει να αλλάξουν γνώμη. Θα έπρεπε δε να τους έχει ήδη ωθήσει να αλλάξουν γνώμη η εκμετάλλευση των αλλοδαπών από δικούς μας εργοδότες, λόγω της αυξημένης προσφοράς εργασίας που μειώνει την μέση αμοιβή τους (παραοικονομία).



Οι πραγματικοί πρόσφυγες μετανάστες, δεν φταίνε σε τίποτα. Ούτε οι υπόλοιποι νόμιμοι πολίτες της χώρας, άσχετα με φυλή, θρησκεία.

Το φαινόμενο του επηρεασμού της τοπικής κοινωνίας και της εργατικής τάξης, σχολίασε και ο Καρλ Μαρξ σε επιστολή του προς δύο συντρόφους του που είχαν μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, το 1870. Περιγράφει την αντιπαλότητα που είχε αναπτυχθεί εκείνη την εποχή μεταξύ Άγγλων εργατών και Ιρλανδών μεταναστών:


«Κάθε βιομηχανικό και εμπορικό κέντρο της Αγγλίας έχει τώρα μία εργατική τάξη διαιρεμένη σε δύο εχθρικά στρατόπεδα που τα απαρτίζουν Άγγλοι και Ιρλανδοί προλετάριοι. Οι εργαζόμενοι με περιορισμένες δεξιότητες υφίστανται μεγαλύτερο ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά εργασίας. Αντίθετα όσοι απασχολούν ανασφάλιστους, χαμηλά αμειβόμενους λαθρομετανάστες, έχουν κάθε συμφέρον να είναι πιο ανεκτικοί στην παρουσία τους. Ο Άγγλος εργάτης υιοθετεί τις θρησκευτικές, κοινωνικές και εθνικές προκαταλήψεις απέναντι στον Ιρλανδό εργάτη. Του συμπεριφέρεται όπως περίπου οι φτωχοί λευκοί στους νέγρους του πρώην κράτους σκλάβων της Αμερικανικής Ένωσης. Και ο Ιρλανδός απαντά με το ίδιο νόμισμα. Θεωρεί τον Άγγλο εργάτη συνυπεύθυνο και ηλίθιο εργαλείο της αγγλικής κυριαρχίας στην Ιρλανδία. Αυτός ο ανταγωνισμός διατηρείται τεχνητά και ενισχύεται από τον Τύπο, τον άμβωνα και τα χιουμοριστικά περιοδικά, δηλαδή από όλα τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι κυρίαρχες τάξεις. Σε αυτόν τον ανταγωνισμό κρύβεται το μυστικό που η αγγλική εργατική τάξη παραμένει ανίσχυρη παρά την οργάνωσή της. Αυτό είναι το μυστικό που η τάξη των καπιταλιστών διατηρεί την εξουσία. Και έχει απόλυτη συνείδηση γι’ αυτό».


Υπάρχουν βέβαια προτάσεις από το Υπουργείο Εσωτερικών για μείωση του χρόνου των αιτήσεων και του χρόνου έκδοσης απέλασης, νέων παραμέτρων εγγραφής στα κολλέγια και εξάρθρωση κυκλωμάτων εικονικών γάμων.


Η ευχή όλων είναι σύντομα να έχουμε μια καλύτερη εικόνα στην Κύπρο, με λιγότερα παράνομα κύματα μεταναστών και μια πιο σωστή αντιμετώπιση των προσφύγων και κατατρεγμένων που νόμιμα θα καταφθάνουν, σε σωστούς αριθμούς, στην Κύπρο.



© 2020 by Stelios Kythreotis.