• Stelios Kythreotis

Ελλάς – Κύπρος – Ένωσις; - Μιλώντας για ευκαιρίες…

Κάποιοι από εσάς προτρέξατε να σκεφτείτε, μα τι γράφει αυτός τώρα, που το ξέθαψε; Κάποιοι άλλοι, τρομάξατε μπας και μας βλέπει κανένας τ/κ και μας κατηγορήσει για εθνικισμό. Κάποιοι άλλοι αναστενάξατε και είπατε μέσα σας «αμήν και πότε να ενωθούμε με την μητέρα πατρίδα»…





Ο τίτλος ωστόσο απευθύνεται στην τουριστική περίοδο που διανύουμε με την επιδημία να φθάνει αισίως σε κάποιο, ας πούμε, τέλος και όλους εμάς να αρχίζουμε να σκεφτόμαστε την οικονομία και τον τουρισμό. Γιατί ξεκάθαρα, πετύχαμε στο υγειονομικό κομμάτι, σε σχέση με άλλες χώρες, τόσο στην Κύπρο όσο και στην Ελλάδα.


Και φθάνουμε στην επόμενη μέρα. Πως προχωράμε, ιδιαίτερα στην Κύπρο; Τι θα γίνει με τον τουρισμό και την οικονομία που στηρίζεται σε αυτόν; Πως θα σώσουμε την περίοδο από την ολοκληρωτική καταστροφή όταν σύμφωνα με δηλώσεις του Υφυπουργού Τουρισμού, ο Μάιος και ο Ιούνιος είναι χαμένοι αλλά μπορεί υπό προϋποθέσεις, να σώσουμε εν μέρει τον Ιούλιο και τον Αύγουστο;


Ίσως λοιπόν είναι μοναδική ευκαιρία, η Κύπρος και η Ελλάδα να ενωθούν… τουριστικά.


Ας πάρουμε όμως πρώτα τα δεδομένα.


-  Αυτή την στιγμή έχουμε κλειστά τα σύνορα μας δηλαδή τα αεροδρόμια και τα λιμάνια μας, καθώς και τα οδοφράγματα με το ψευδοκράτος.  


-  Και όπως όλα δείχνουν, με δεδομένα τα κρούσματα και την συνέχιση της ανάπτυξης της επιδημίας στην Τουρκία η οποία συνδέεται με τα κατεχόμενα, αλλά και την έλλειψη ελέγχου στο ψευδοκράτος, τα οδοφράγματα δεν θα ανοίξουν ή να το θέσω πιο σωστά, για υγειονομικούς λόγους, δεν θα πρέπει να ανοίξουν σύντομα. Σίγουρα όχι πριν το καλοκαίρι. Και αυτό, μη υπολογίζοντας τις οικονομικές επιπτώσεις σε μια λαβωμένη οικονομία όπως είναι αυτή την στιγμή η οικονομία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε τις ορδές λαθρομεταναστών που κυκλοφορούν και επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την προσπάθεια που έχει ξεκινήσει το Υπουργείο Εσωτερικών με το ανθρωπιστικό αυτό θέμα αλλά βάζοντας – επιτέλους – ένα τέρμα στο μπάχαλο. Θα ζητήσω εδώ από τους φίλους του ανοίγματος των οδοφραγμάτων, να κατανοήσουν ότι η ελευθερία του καθενός θα πρέπει να σταματάει, όταν αρχίζει να επηρεάζει την ελευθερία των νόμιμων πολιτών μιας χώρας, σε θέματα υγείας, πολιτιστικά και οικονομικά. Κάποια στιγμή να ανοίξουν τα οδοφράγματα, όχι όμως τώρα εν μέσω άρσης μέτρων, γιατί υγειονομικά και οικονομικά, η Δημοκρατία δεν το αντέχει.

-  Γιατί αναφέρομαι στην Ελλάδα μιλώντας για τον τουρισμό της Κύπρου; Μα γιατί, με δεδομένη την καλή πορεία που είχαμε και οι δύο χώρες στο θέμα της αντιμετώπισης της επιδημίας και με δεδομένη την ιδιαίτερη σχέση που έχουν οι δύο αυτές αδελφές χώρες, είναι μοναδική ευκαιρία να δουν τις δύο χώρες πριν της ολοκληρωτικής άρσης των περιοριστικών μέτρων, σαν μια ολότητα. Τι σημαίνει αυτό; Πάντως ούτε κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε παρέμβαση της Ελλάδας στα εσωτερικά μας, ούτε εναντίωση σε επαναπροσεγγιστικές τάσεις με το σύνοικο στοιχείο των τ/κ. Αν κάποιος ξεκολλήσει από όλα αυτά, τότε πολύ απλά θα δει ότι εδώ, έχουμε δύο χώρες με πολλά κοινά χαρακτηριστικά, απίστευτα καλή πολιτικά σχέση, μια καλή πορεία στο θέμα της πανδημίας και στην πορεία της άρσης περιοριστικών μέτρων, όπου και οι δύο θα μπορούσαν να αλληλοβοηθηθούν.


Πώς;

1. Να ισχύσει με συντονισμό των υπευθύνων των δύο χωρών μια προσέγγιση ελεύθερης υγειονομικής διακίνησης μεταξύ των δύο χωρών. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί ελλαδίτες θα μπορούν να έρθουν στην «καθαρή» Κύπρο για τουρισμό και πολλοί κύπριοι που προγραμμάτιζαν να πάνε διακοπές στο εξωτερικό εκτός Ελλάδας, θα έχουν τώρα μια καλή επιλογή: Την «καθαρή» Ελλάδα. Δηλαδή ο λεμεσιανός, ο πατρινός, ο θεσσαλονικιός, ο πάφιος κλπ θα μπορούν να κινούνται στις δύο χώρες με βάση τα όποια περιοριστικά μέτρα θα ισχύουν από κοινού στις δύο χώρες.  Όπως θα πάει σε ένα ξενοδοχείο της Πάφου ο λευκωσιάτης, να μπορεί να έρθει ο βολιώτης, ή να πάει ο λεμεσιανός στην Κέρκυρα. Τις λεπτομέρειες βέβαια, θα τις βρουν οι υπουργοί και οι ομάδες συντονισμού


2. Διευκόλυνση μέτρων μετά από τα ταξίδια από ελλαδίτες και κύπριους επισκέπτες, από και προς τις δύο αυτές χώρες μεταξύ τους. Με αυτό τον τρόπο θα υπάρχει μια προτιμισιακή προσέγγιση στην διακίνηση μεταξύ των δύο χωρών, πάντα με γνώμονα την υγεία αλλά και την καλή πορεία που φαίνεται ότι ακολουθούν οι δύο χώρες. Φανταστείτε για παράδειγμα να πας διακοπές στην Ελλάδα και να πρέπει μετά με την οικογένεια σου να μείνεις 14 μέρες καραντίνα. Δεν θα πας πουθενά.

Με αυτό τον τρόπο, σίγουρα ο τουρισμός της Κύπρου (σαν σαφέστατα μικρότερος και άρα πιο ευέλικτος από τον τουρισμό της Ελλάδας) θα δεχθεί «αδελφικές» ενέσεις από τουρίστες που θα προτιμήσουν εύκολα και με υγειονομική ασφάλεια να έρθουν στην Κύπρο αντί να πάνε σε άλλες χώρες του εξωτερικού. Αντίστοιχα, οι κύπριοι που θέλουν να ταξιδέψουν στο εξωτερικό θα έχουν μια ξεκάθαρη επιλογή ασφάλειας, να επισκεφθούν την όμορφη Ελλάδα με ευκολότερες διαδικασίες.


Άρα, με μια πολιτική τουριστικής «ένωσης» Ελλάδας – Κύπρου, θα έχουμε σημαντικά έσοδα στην κυπριακή τουριστική βιομηχανία αλλά και στην ελλαδική, χωρίς να ανοίξει «μύτη».


Ας μελετήσουν οι αρμόδιοι αυτή την επιλογή η οποία λύνει πολλά προβλήματα στις ήδη ταλαιπωρημένες και με δυσοίωνο μέλλον φέτος τουριστικές περιόδους στις δύο χώρες.


Είμαι βέβαιος ότι δεν είναι τόσο απλά όσο τα γραφόμενα, όμως, με δεδομένη την καλή πορεία που έχουν Ελλάδα και Κύπρος στην ανάκαμψη από την επιδημία και για να κλείσω με ένα, ας πούμε, «φιλοσοφικό» ερώτημα, ποια υγειονομική διαφορά έχει η επίσκεψη ενός κρητικού από έναν κύπριο στην Αθήνα, ή σε ένα ελληνικό νησί;  

Στέλιος Κυθρεώτης